Niebo jest bezkresne, jak serce które odzwierciedla
PODRÓŻE KINO
Tłumaczenie: Koltom Kotekta,Timing & ASS: BK201
Piękny Świat
Kolory zmieniają się codziennie, jak serce które odzwierciedlają
Pióropusze białego dymu przemieniają się w chmury
Ukrywam łzę, która spaść ma zaraz
Gdy to, w co wierzysz rozpaść się ma
Zamykam oczy i modlę się
Nawet, gdy zapada noc, nie mogę spać będąc całkiem sama
W ciemności zamknę oczy
I wsłucham się w skrzące gwiazdy
Nie mogę poddać się, będę nawet boso biec
Jak księżyc na błękitnym niebie
Podtrzymuję w sobie ducha i wyciągam swoje ręce
Jeszcze tu jesteśmy?
Nie powinno być już daleko...
Mam nadzieję, że w tym kraju będzie jakiś warsztat.
Źle się czuję z uszkodzonym prędkościomierzem.
Na razie nie wpływa to na jazdę.
Nie w tym rzecz.
W porządku.
Słyszałam, że kraj do którego jedziemy
jest wysoce zaawansowany technologicznie.
Więc powinni z łatwością naprawić prędkościomierz.
W dodatku zawieszenie zachowuje się dziwnie
a układ kierowniczy i łożysko wpadają w drgania.
Gdy motocyklista jest wzburzony, dla motocykla także jest surowy.
Tak jak myślałam! To już niedaleko.
Pojedźmy jeszcze kawałeczek.
Och, witaj podróżniku.
Dzień dobry.
Przepaszam.
Nie spodziewałam się nikogo spotkać w takim miejscu.
To prawda.
Niezwykłym jest spotkać drugiego człowieka w tym lesie.
Nie tylko człowieka.
Hę?
Ach, Jestem Kino.
A to jest mój partner, Hermes.
E-
Och!
Jak cudownie jest móc porowmawiać z inną maszyną!
Dokąd zmierzasz?
Hę?
Ach, jest tu w pobliżu jakiś kraj?
Szukamy go, ale nie potrafimy znaleźć.
Nie, nie ma tu w pobliżu żadnego kraju.
Kino i Hermesie,
może udacie się do domu mojego pana, gdzie pracuję?
Gdzie pracujesz?
Tak.
Jestem pokojówką rodziny.
Opowieść o Mechanicznych Lalkach
- Misja w jedną stronę -
Proszę, wejdźcie do środka.
To tutaj?
Jak sądzisz? Prawda, że jest ładny?
Odpowiednie miejsce dla szczęśliwej rodziny.
Dobrze, wejdźmy do środka.
Wkrótce wróci pan ze swoją rodziną.
Spytam ich o ciebie kiedy wrócą.
Ale nie mam wątpliwości, że wszystko będzie w porządku.
Muszę teraz przynieść pranie.
Zaczekajcie proszę w tamtym pokoju.
W tamtym pokoju...
Po prawej?
Po lewej.
Widzisz? Myliłaś się!
Nic na to jeszcze nie wskazuje.
Może chciała żebyśmy zaczekali na dole.
Nie umiesz przegrywać.
Tylko spojrzę.
Och, to tam gdzie byłaś.
Przepraszam, weszłam bez pytania.
Co to za miejsce?
To laboratorium należące do osoby, która mnie stworzyła.
Stworzyła cię?
Tak, jestem mechaniczną lalką.
Mechaniczną lalką?
Tak.
Mechaniczną lalką stworzoną by opiekować się
panem, jego żoną i ich synem.
Byłabym bardzo szczęśliwa gdyby kuchnia starego gruchota
ci smakowała.
Och, pan.
To podróżnik Kino i motocykl Hermes.
Kino i Hermesie,
to mój pan, jego żona i ich syn.
Dobry wieczór.
Cześć.
Witaj, podróżniku.
Niania powiedziała nam o tobie.
Proszę, siadajcie i jedzcie.
Pójdę do pokoju obok uzupełnić energię.
Prodróżniku, proszę czuj się jak u siebie w domu.
Dobrze. Dziękuję bardzo.
Przepraszam, mogę zadać pytanie?
Tak?
Ta starsza pani...
Powiedziała mi, że jest mechaniczną lalką,
czy to prawda?
Więc już słyszałaś?
Tak to prawda.
Pracuje bardzo ciężko. Jesteśmy jej bardzo wdzięczni.
Oboje z mężem możemy dzięki niej pracować.
Oboje pracujecie?
Tak.
Ja pracuję dla firmy spożywczej a żona w krajowym biurze.
Nasz syn chodzi do szkoły podstawowej.
Mogę zadać jeszcze jedno pytanie?
Tak?
Jest tu w pobliżu jakiś kraj?
Nie, nie ma żadnego w pobliżu.
Musiałaś zboczyć z drogi.
Ten teren jest w znacznej części zalesiony,
więc ledwie znalazłam coś tak zadziwiającego.
Więc gdzie chodzicie do pracy?
Nie, nie ma żadnego w pobliżu.
Musiałaś zboczyć z drogi.
Ten teren jest w znacznej części zalesiony,
więc ledwie znalazłem coś tak zadziwiającego.
Masz rację, kochanie.
Jak smakował obiad?
Był pyszny.
Bardzo dobry!
Kurczak był świetny.
Dziękuję, że zawsze dla nas gotujesz.
Nie ma za co. To moja praca.
Kino, smakowało ci?
Co?
Tak, było pyszne. Zjadłam wszystko.
Bardzo się cieszę!
Ale zaskakujące, prawda?
Tak.
Mało brakowało a bym się na nich rzuciła i poprosiła
by dali mi ich porcje jeśli nie chcą ich jeść.
Nie o to chodzi.
Hę?
Spodziewałaś się, że mechaniczna lalka, która jest jak żywa, może istnieć?
Ach, o to chodzi.
Gdy zobaczyłam to pomieszczenie w piwnicy,
zaczęłam prawie w to wierzyć,
ale ciągle...
Ta rodzina także wydaje się nieco dziwna.
Tak.
To jakby oglądać teatr absurdu.
Więc co zrobimy?
Pomyślimy o tym jutro.
Teraz idę spać.
Ach, tak długo nie spałam na prawdzimym łóżku.
Bardzo dziękuję za śniadanie.
No już. Pora wyjść.
Zobaczymy się później.
Do zobaczenia.
Proszę zajmij się resztą obowiązków.
Dobrze. Do widzenia.
Zastanawiam się dokąd teraz idą.
Kino, smakowało ci?
Było to bez wątpienia najlepsze
śniadanie jakie ostatnio pamiętam.
Och, dziękuję!
Przy okazji,
chciałam cię o coś zapytać.
Tak?
Kto cię stworzył?
Nie posiadam takich informacji.
Wiem tylko jak wysprzątać dom,
jak gotować,
jak opowiadać ich synowi historyjki na dobranoc...
Rozumiem.
Wiem, Kino.
Zabiorę cię na obiad do wspaniałego miejsca.
Pokażę ci coś bardzo rzadkiego.
Jesteśmy prawie na miejscu.
Ciekawe co ona chce nam pokazać.
Nie mam pojęcia.
Ta dolina została wyrzeźbiona kiedyś przez lodowiec, prawda?
Nie będzie to długo trwało.
Hę?
Proszę, przypatrz się uważnie na dno doliny.
Patrz, Kino!
Tak.
Kraj.
To starożytny kraj.
Niestety musiał z pewnych przyczyn popaść w ruinę.
Tylko w tym czasie o tej porze roku
woda staje się przejrzysta dzięki padaniu promieni słonecznych,
czyniąc wszystko niebieskawym.
Myślisz o czymś?
Tak. Jestem bardzo zaskoczona.
Bardzo dziękuję.
Sądzę, że musiało tam mieszkać wielu ludzi wspierających się wzajemnie.
Tłumaczenie: Koltom Kotekta,Timing & ASS: BK201
Kino, jestem pewny, że zauważyłaś, ale...
Tak.
Ten kraj...
Albo raczej ruiny tego kraju są nowe.
W każdym razie, nie wyglądają na starożytne.
To może być kraj którego szukamy...
Nie, już go nie ma...
Zgadzam się.
Powiedział nam o nim starszy człowiek,
więc mógł nie wiedzieć, że obrócił się w ruinę.
Ale to dziwne, że ta starsza pani tego nie wiedziała.
Nie wygląda na to, że kłamała.
Skoro teoretycznie dotarliśmy do celu,
wyjeżdżamy wkrótce?
Myslałam o tym,
ale zostańmy trochę dłużej.
Dlaczego?
Obawiam się, że to bardzo osobisty powód, ale...
O co chodzi?
Obiad...
Kino...
Gotowe! Działa wyśmienicie!
"Gotowe! Działa wyśmienicie!"? Nieprawda.
Przede wszystkim prędkościomerz jest nadal zepsuty.
Nie potrafię go naprawić.
Musimy udać się do zegarmistrza.
Ech, znowu to odroczyłaś, nie?
Mogę zobaczyć jaki macie problem?
Hę?
Proszę.
Prawdopodobnie będzie działać.
Cudownie!
Cudownie, cudownie!
Działa perfekcyjnie!
Bardzo ci dziękuję, babciu!
Potrafię naprawić takie rzeczy, ponieważ sama jestem mechaniczną lalką.
Bardzo mi miło, że jestem komuś potrzebna.
Nic ci nie jest?
Chyba potrzebuję trochę smaru.
Jestem tak stara że już się rozpadam.
Może chwilę sobie odpoczniesz?
Nie. Nic mi nie jest.
Muszę przygotować obiad
zanim pan i jego rodzina wrócą do domu.
Jakie było?
Dobre.
I?
Rodzina zachowywała się tak samo.
Starsza pani nadal nie wygląda najlepiej,
ale pracuje ciężko.
Jeśli może tyle pracować bez żadnego odpoczynku,
może rzeczywiście jest mechaniczna.
Gdy patrzyła na rodzine, jej oczy...
Co jej oczy?
Wyglądały na bardzo szczęśliwe.
Babciu!
O... Kino...
Wydląda na to, że nadszedł czas
gdy ta maszyna się zepsuła.
Muszę pożegnać się ze wszystkimi.
Proszę zaprowadź mnie do nich.
Nie masz siły by pójść po schodach.
Przyprowadzę ich tutaj.
Czy byłam dla was pomocą?
Tak.
Tak się cieszę.
To jej męża i syna.
Więc była człowiekiem, tak jak myślałam.
Tak.
Będziemy już jechać.
Dziękuję, że pozwoliliście nam zostać.
Nie chcesz wiedzieć, Kino?
O czym?
Kim była kobieta, którą właśnie pochowaliśmy.
Kim my jesteśmy.
Jaki kraj znajduje się na dnie jeziora.
Bardzo chcę.
W takim razie spójrz na to.
Mechaniczne lalki...
O kurcze!
W kraju na dnie doliny
toczyły się ciągłe konfliky między dwiema rasami,
od kiedy został wybudowany.
Pięćdziesiąt kilka lat temu,
była tam doktorem mechaniki.
Miała wtedy niewiele ponad 30 lat.
W swojej dziedzinie była uważana za geniusza,
jednego na setki innych ludzi.
Dlatego potrafiła naprawić mój prędkościomierz.
Była niezadowolona z warunków w kraju,
i przebudowała piwnicę swego domu na laboratorium badawcze.
Jej celem było stworzenie mechanicznych lalek.
Wierzyła, że mechaniczne lalki wyręczą ludzi w pracy.
Z tego powodu, wysunęła hipotezę, że ludzie
będą mniej zestresowani i konflikty powinny zniknąć.
Poświęciła się swoim badaniom.
Codziennie spędzała wiele godzin w laboratorium.
Dla swojego ukochanego męża i syna nie zostawało jej wiele czasu.
Obserwowaliśmy ją cały czas.
I w końcu udało jej się stworzyć trzy mechaniczne lalki
doskonale działające.
Rozumiem.
To...
Byliście wy, prawda?
Tak.
Kiedy zostaliśmy ukończeni,
czekała na swoich ukochanych,
by powiedzieć im pierwszym o sukcesie.
Przygotowała małe przyjęcie.
To był atak terrorystyczny spowodowany konfliktem etnicznym.
Po tym jak znalazła męża i syna między gruzami,
odwróciła się i powiedziała...
Chodźmy świętować.
Zaraz potem,
została uwięziona pod gruzami.
Odkopaliśmy ją i leczyliliśmy w laboratorium w piwnicy.
Kilka dni później,
odzyskała przytomność.
Ale...
Ale?
Nie była już kobietą, która nas stworzyła.
Kiedy się obudziła, zapytała nas,
"Jesteście członkami rodziny, dla której pracuję?"
Wierzyła, że była mechaniczną lalką...
Tak.
Co się później stało?
Kiedy czekaliśmy aż wyzdrowieje,
w kraju narastał konflikt.
W końcu,
użyto potężnych broni, i...
Wybudowaliśmy zaporę i zatopiliśmy kraj, tworząc jezioro,
by nie przypominać jej o strasznych przeżyciach.
A w lesie odtworzyliśmy ten sam dom,
gdzie wiodła szczęśliwe życie.
Później przez 54 lata i 341 dni
odgrywaliśmy szczęśliwą rodzinę, która tak chciała mieć.
Wiedzieliście, że źle się czuła?
Tak.
Ale starzenie się to jedyna rzecz, na którą nie możemy nic poradzić.
Dziękuję wam, że mi to wszystko opowiedzieliście.
Wyjeżdżasz?
Tak.
Wyruszamy teraz.
Skoro wyjeżdżasz,
powiedz nam co powinniśmy teraz robić?
Niestety nie mogę wam pomóc.
Musisie sami zdecydować.
Zostaliśmy stworzeni by być potrzebnym ludziom.
Jeśli nie będziemy im potrzebni,
nie ma powodu żebyśmy istnieli.
Może jest coś co możemy dla ciebie zrobić?
Możesz nas potrzebować!
Możemy być twoimi przyjaciółmi albo rodzicami!
Mogę być twoim dzieckiem. Mogę być twoim chłopakiem.
Możemy być twoimi służącymi. Możemy być twoimi wrogami.
Nie jestem zainteresowana.
Czy nie ciężko jest ludziom
jeśli nie mieszkają z kimś i nie żyją dla kogoś?
To zależy od człowieka.
Jesteśmy bezużyteczni.
Rozumiem...
Jedziemy?
Tak.
Konwersja do formatu ASS: BK201 © 2008
Tam, we właśnie opadającym deszczu
Ktoś przemaka i trzęsie się z zimna.
Po tym, jak włóczył się po lasach
odwiedzał kraje i poznawał ludzi
Przygoda, która nigdy się nie kończy
Piękny świat
Skąd on się wziął i dokąd płynie?
Piękny świat
Przemierzam go wzdłuż i wszerz
"Jej Podróż"
- Miłość i kule -
Hej, Kino.
Co jest najważniejsze podczas twoich podróży?
Niech pomyślę.
Na przykład żeby nie dać się ograbić w sklepie.
Żeby kupić dodatkową żywność.
Patrzeć jak jemy razem.
Czasem ponegocjować.
Czy to powoli nie stają się błahostki?
A na co trzeba najbardziej uważać?
Oczywiście na...